แต่ในขณะที่เธอกำลังลุกขึ้นมานั้น เธอก็ได้ยินเสียงบางคนกำลังขึ้นลิฟต์มาเธอจึงหลบไปที่ข้างๆลิฟต์ เธอเตรียมพร้อมที่จะจู่โจมแขกรายนั้นแต่ก็พบว่าเขาคือ Enrico หัวหน้าทีมของเธอนั่นเอง ทันทีที่เขาออกมาจากลิฟต์เขาก็หันปืนมาทางเธอทันที
Rebecca – “ อย่ายิง! ”
Enrico มองไปที่ Rebecca และลดปืนลง
 |
|
Rebecca – “ คุณยังไม่ตาย! ”
Enrico – “ แล้วคนอื่นๆล่ะ? ”
Enrico มองไปรอบๆและพูดขึ้น
Enrico – “ พวกเขาน่าจะมาถึงที่นี่ก่อนฉันนะ เธอเห็นพวกเขาบ้างไหม? ”
Rebecca ส่ายหน้า
Enrico – “ น่าเสียดายจริงๆนี่ถ้าเราไปทางนี้ตรงๆ จะถึงคฤหาสน์ที่ Umbrella แอบใช้เป็นฐานทดลองทางวิทยาศาสตร์ได้เลยนะ , มา! ไปด้วยกันเลย ”
Rebecca – “ เดี๋ยวก่อน! คือว่า ดิชั้นจำเป็นต้องตัว Billy ให้เจอก่อนค่ะ ”
Enrico – “ Billy Cohen ? หมายความว่าเธอเจอไอ้โจรนั่นแล้วใช่มั้ย? ”
Rebecca – “ ใช่ค่ะ แต่ เอ่อ..... เราแยกกันก่อนหน้านี้ ..... ”
Enrico – “ ไม่มีความจำเป็นจะต้องกังวลเกี่ยวกับหมอนี่แล้วล่ะ มันคงเอาชีวิตรอดจากที่นี่ไม่ได้หรอก มา! ไปด้วยกัน ”
Rebecca – “ เอ่อ หัวหน้าค่ะ คือ ดิชั้นจำเป็นต้องพบเขาให้ได้ค่ะ ไม่ต้องกังวลนะคะ เดี๋ยวดิชั้นจะตามไปทีหลังเอง ”
Enrico ถอนหายใจ
Enrico – “ เฮ้อ ตกลงงั้นระวังตัวให้ดีล่ะ “
และแล้ว Enrico ก็จากไป โดยที่ Rebecca ไม่รู้เลยว่านี่จะเป็นการพบหน้า Enrico ครั้งสุดท้ายแล้ว เมื่อ Enrico เดินจากไปแล้ว Rebecca ก็นำกุญแจลิฟต์พึ่งที่ได้มาใส่ไปที่ลิฟต์เพื่อเรียกลิฟต์ลงมา ในขณะนั้นนั่นเองก็ปรากฏว่ามีเศษหินตกลงมาจากซากปรักหักพังที่อยู่ใกล้ๆ มีสิ่งมีชีวิตบางอย่างกำลังจ้องมองมาที่เธออย่างหื่นกระหาย เมื่อเธอหันไปมองก็พบว่ามันเป็นตัวเดียวกับที่เธอเห็นในจอมอนิเตอร์ที่ห้องควบคุมลิฟต์ก่อนหน้านี้
Rebecca – “ นี่มันตัวอะไรกันเนี่ย ”
ซึ่งมันก็คือ Prototype Tyrant นั่นเอง มันยืนจ้องเขม็งมาทางเธอด้วยสายตาที่ไม่เป็นมิตร โฮกกกกก.... มันร้องคำรามเสียงดังกึงก้อง
 |
|
พร้อมกับอ้าแขนออกและกระโดดลงมาตรงหน้าเธอ มันค่อยๆลุกขึ้นยืนหันมามองที่เธอ สายตาของมันนั้นจ้องมองมาที่เธออย่างดุร้าย ตัวของมันนั้นสูงเกือบถึงเพดานทีเดียว ส่วนที่หน้าอกด้านซ้ายของมันนั้นมีหัวใจและเส้นเลือดขนาดใหญ่มากขนาดสามารถเห็นได้ด้วยตาเปล่า และที่มือข้างขวาของมันนั้นมีเล็บที่แหลมคมและยาวจนเกือบถึงพื้น ส่วนที่มือข้างซ้ายนั้นก็มีเล็บที่ดูแหลมคมเช่นเดียวกันแต่ไม่ยาวมากนัก มันค่อยๆย่างก้าวเข้าไปหา Rebecca และยกกรงเล็บที่มือซ้ายฟาดใส่เธอทันที
Rebecca – “ ว้าย! ”
Rebeccaกลิ้งตัวหลบรอดใต้วงแขนของมันไปทำให้มือของมันฟาดไปถูกที่สวิทช์ของลิฟต์เธอมองซ้ายขวาเพื่อหาทางหนี แต่ไม่ทันที่เธอจะได้หนีออกไปเธอก็พบว่าประตูฉุกเฉินปิดลงทำให้เธอจำเป็นต้องสู้กับมันอย่างเลี่ยงไม่ได ้และแล้วเจ้า Tyrant ก็หันกลับมามองที่เหยื่อของมันอีกครั้ง มันค่อยๆเดินออกมาทางด้านข้าง แต่ในขณะเดียวกันสายตาก็จ้องมาทาง Rebecca ที่กำลังยกปืนขึ้นสู้ และจังหวะที่เธอกระพริบตานั่นเอง มันก็ยกมือวิ่งเข้าตะปบใส่เธอทันที แต่ Rebecca กระโดดถอยตัวล็อกหลบไปด้านข้าง หลบการโจมตีของเจ้า Tyrant ทันแบบฉิวเฉียด แล้วเธอก็กระดมกระสุนแฮนด์กันยิงใส่ทั่วตัวเจ้า Tyrant แต่ดูเหมือนมันไม่มีผลแต่อย่างใด เจ้า Tyrant ที่สูญเสียการทรงตัวไปจากการโจมตีครั้งที่แล้ว ค่อยๆหันไปทาง Rebecca อีกครั้งแล้วจึงยกแขนขึ้นและเตรียมฟาดใส่เธอ Rebecca ตัดสินใจยกแฮนด์กันขึ้นยิงรัวไปที่หัวของเจ้า Tyrant แต่ถึงกระนั้นเจ้า Tyrant ก็ไม่ได้สะทกสะท้านแม้แต่น้อยมันยังคงเดินตรงเข้าไปหมายจะทำร้ายเธอ แต่โชคของ Rebecca ยังดี กระสุนบางส่วนยิงไปถูกที่ตาของมันทำให้มันเกิดอาการชะงักเล็กน้อยก่อนที่มันจะฟาดแขนใส่เธอ Rebecca อาศัยตัวที่มีขนาดเล็กบวกกับความไวก้มตัวหลบรอดแขนเจ้า Tyrant พุ่งไปทางด้านหลังของมัน และระดมยิงกระสุนใส่หัวมันอีกครั้งแต่ครั้งนี้ไม่ได้ผลเจ้า Tyrant ไม่มีรู้สึกสะดุ้งสะเทือนแต่อย่างใด แถมมันยังใช้ท่อนแขนตวัดใส่ Rebecca ที่อยู่ทางด้านหลังอีกด้วย ในเสี้ยววิ Rebecca คิดว่าหลบไม่พ้นแน่จึงยกแขนขึ้นตั้งกาดป้องกันตัวเองจากแรงกระแทก เพื่อลดอาการบาดเจ็บที่จะเกิดขึ้น พรั๊ก!...ตัวเธอก็ลอยไปตามแรงที่แขนของเจ้า Tyrant ฟาดมาจนกระเด็นไปติดกับซากปรักหักพังแถวนั้น ปืนของเธอก็กระเด็นไปคนละทิศคนละทางกับเธอ Rebecca เริ่มรู้สึกปวดหลัง แขนและขาอย่างช้าๆ เธอจึงรีบเปิดกระเป๋าเพื่อหยิบสเปย์มาบรรเทาอาการบาดเจ็บ ในขณะนั้นเจ้า Tyrant ก็ค่อยๆเดินเข้ามาทางเธออย่างช้าๆ เธอจึงรีบหยิบสเปย์ออกมาและฉีดไปบริเวณที่มีอาการบาดเจ็บ อาการเจ็บปวดของเธอเริ่มลดลง แต่ขณะเดียวกันเจ้า Tyrant ก็ได้มายืนอยู่ที่หน้าของเธอเพียงไม่กี่เมตรพร้อมทั้งยกแขนเตรียมฟาดใส่เธอ Rebecca มองดูไปที่ที่แฮนด์กันตกอยู่ แต่มันอยู่ไกลเกินที่เธอจะวิ่งไปเอา เธอจึงมองดูไปที่กระเป๋าของเธอแล้วเธอก็พบแมกนั่มปืนขนาดเล็กที่เธอเก็บได้บนรถเคเบิล เธอจึงตัดสินใจยกแมกนั่มยิงไปที่มือของมันเพื่อหยุดการโจมตี พร้อมทั้งยิงไปที่ลำตัว มันค่อยๆกระเด็นถอยหลังไปทีละก้าว Rebecca ค่อยลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆและเล็งไปที่ส่วนหัวของมัน ปังงงงง.........เสียงของกระสุนที่ยิงถูกยิงออกไปกระทบเข้าที่กลางหน้าผากของเจ้า Tyrant จนทำให้มันถึงกับหน้าหงาย มันค่อยยกหัวตัวเองขึ้นช้าๆและยืนโซไปเซมา Rebecca มองที่ตัวเจ้า Tyrant คิดว่ามันคงจะสิ้นฤทธิ์แล้ว แต่เมื่อมันตั้งหลักยืนได้ มันก็จ้องมองมาที่เธออย่างอาฆาตมาดร้ายราวกับจะกินเลือดกินเนื้อก็ไม่ปาน และมันก็ยกมือวิ่งพุ่งเข้าใส่เธอทันที โดนที่เธอแทบไม่ทันตั้งตัว แต่เธอก็หลบมันได้อย่างหวุดหวิด ทำให้เล็บของมันไปติดอยู่ที่กำแพงเหล็ก เธอค่อยๆเดินกระเพลกๆถอดหลังออกไปห่างจากตัวเจ้าTyrant เธอเริ่มมีอาการปวดที่ขาอีกครั้ง เธอจึงใช้เท้าหน้ายืนตั้งหลักก่อนที่จะยิงใส่เจ้าTyrant ที่กำลังพยายามดึงมือออกจากกำแพงจนกระสุดหมดแม็ก เธอรีบถอดซองใส่กระสุนแล้วเปลี่ยนอันใหม่ใส่เข้าไปและยิงใส่มันอีกที แต่เจ้า Tyrant ดึงมือออกมาพอดีและหันหลังกลับมาอย่างไว พุ่งตัวใส่ Rebecca ด้วยความเร็ว ชนเธอกระเด็นล้มลงไป เจ้า Tyrant เดินมายืนที่หน้า Rebecca และยกมือที่มีเล็บแหลมคมราวกับใบมีดยักษ์ หวังเสียบใส่ร่างเธอให้ตายในคราเดียว Rebecca รีบยิงใส่ไปที่หัวใจของมันที่เห็นได้เด่นชัด ปัง!..กระสุนพุ่งไปถูกหัวใจของมัน มันยืนแน่นิ่งไป แต่ก็เหมือนพลังเฮือกสุดท้ายของมัน มันยังพยายามแทงมือลงมาใส่ที่ Rebecca ที่ล้มนอนอยู่ และในเสี้ยววินาทีชีวิตระหว่างความเป็นความตายนั่นเอง Rebecca ก็ยกแม็กนั่มซึ่งมีกระสุนบรรจุอยู่นัดสุดท้ายยิงออกไป ปัง!...กระสุนพุ่งขึ้นไปเข้าที่คางของมันทำให้หยุดมันลงได้อย่างเรียบร้อย แต่มือของมันก็ยังคงพุ่งลงมาที่ร่างของ Rebecca อยู่ โชคเป็นของเธออีกครั้ง Tyrantที่ร่างกายตอนนี้เป็นเพียงซากนั้น ก็เสียหลักเสียบมือลงไปที่พื้นห่างจากตัวเธอไม่กี่เซน เธอกลิ้งตัวหลบซากของมันไปด้านข้างก่อนที่มันจะล้มทับตัวเธอ Rebecca นอนหอบอยู่ข้างซากเจ้า Tyrant ก่อนที่จะลุกขึ้นมานั่งมองดูซากของมัน และหยิบอุปกรณ์ปฐมพยาบาลออกมาจากกระเป๋าเพื่อทำการรักษาบาดแผลของเธอ ซึ่งทั่วทั้งตัวนั้นมีแต่รอยฟกช้ำถลอกปอกเปิกไปหมด และเธอก็มองดูแม็กนั่มปืนในมือเธอ ที่ทำให้เธอรอดพ้นวิกฤตมาได้ พลางคิดในใจ “ ปืนอันนี้แม้จะเล็กนิดเดียวแต่อนุภาพร้ายแรงพอๆกับช๊อตกันเลยทีเดียว เผลอๆอาจร้ายแรงกว่าด้วยซ้ำ นี่ถ้าเราไม่ได้มันนี่ เราคงตายไปแล้ว” จากนั้นเธอก็เดินไปหยิบแฮนด์กันปืนของเธอ ที่กระเด็นไปตกอยู่ใกล้ๆลิฟต์ตอนที่ถูกเจ้า Tyrant ฟาดท่อนแขนใส่ Rebeccaหยิบแฮนด์กันขึ้นมาและชักปืนเตรียมไว้เพื่อที่จะได้ใช้งานได้ในทันทีจากนั้นเธอก็เดินไปที่ลิฟต์ซึ่งที่ลิฟต์นั้นมีชั้นให้เลือกได้ทั้งหมด4ชั้นได้แก่
Factory Level 1 ซึ่งลิฟต์จะพาย้อนกลับไปยังอุโมงค์ใต้ดิน ซึ่งเป็นทางพาไปสู่คฤหาสน์ของDr.Marcus
Factory Level 2 อันนี้จะเป็นทางย้อนกลับไปลานจอดรถเคเบิล
Factory Level 3 ศูนย์ทดลองใต้ดินของ Umbrella ซึ่งเป็นที่ที่ปัจจุบันเธออยู่
ส่วน Factory Level 4 นั้นจะนำไปสู่ด้านล่าง
Rebecca ต้องการที่จะไปช่วยบิลลี่ที่ตกลงไปด้านล่างจึงตัดสินใจเลือก
Factory Level 4 ลิฟต์จึงนำเธอมายังด้านล่างของศูนย์ทดลอง โดยที่เธอไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนกำลังจับตามองมาที่เธออยู่ ชายลึกลับคนเดิมกำลังจับตามองมาที่เธอ ผ่านจอมอนิเตอร์ที่เต็มไปด้วยปลิง
ชายลึกลับ – “ หึ หึ หึ หึ หึ หึ ” เขายกมือขึ้นมามองดูปลิงที่เกาะอยู่ที่มือของเขา
 |
|
ชายลึกลับ – “ หมดเวลาแล้ว เธอและเพื่อนของเธอไม่มีทางทำอะไรได้มากไปกว่านี้ มันจะไม่มีอะไรดีขึ้น ”
สายตาของเขาจับจ้องมองไปที่ปลิงในมือที่ค่อยๆคืบคานขึ้นมาอย่างอาฆาตแค้น
ชายลึกลับ – “ ตอนนี้ ไม่มีสิ่งใดจะมาหยุดการแก้แค้นของฉันได้ ”
ตัดกลับมาที่ Rebecca ที่เดินออกจากลิฟต์มายังสะพานเชื่อม แต่ขณะที่เธอกำลังจะข้ามสะพานทางเชื่อมไปห้องอีกฝั่งนั้น เธอก็ได้สังเกตเห็นบางสิ่งลอยมากับน้ำไปติดอยู่กับเสาหิน ซึ่งนั่นก็คือBilly นั่นเอง
Rebecca – “ Billy ”
แต่ทว่าในขณะที่เธอยังไม่ทันได้ช่วยอะไรเขานั้น ก็มีสิ่งมีชีวิตขนาดยักษ์ไม่ทราบที่มาในน้ำได้พุ่งเข้าโจมตี Billy ที่กำลังสลบไสลอยู่
Rebecca – “ Billy ”
Billy ถูกโจมตีกระเด็นลอยออกไป
Billy – “ โอ อ..อะ อะ.. อ้ากกกก ”
Billy ไหลตกไปยังรูท่อระบายน้ำ
Rebecca – “ ไม่นะ Billy! ”
Rebecca ไม่สามารถช่วยอะไร Billy ได้เลย เธอจึงรีบเดินข้ามสะพานไปยังอีกฝั่งและเข้ายังห้องควบคุม ภายในมีจุดควบคุมการจ่ายไฟทั้งหมดในโรงงาน เธอจึงต้องกดเปิดทางจ่ายกระแสไฟทั้งหมด แต่มีเงื่อนไขการกดอยู่ว่ากดได้เพียง3ครั้งเท่านั้นเพื่อที่จะให้กระแสไฟเชื่อมต่อไปยังจุดต่างๆทั้งหมด Rebecca มองดูและคำนวนดูจากนั้นเธอก็กดเปิดทางจ่ายกระแสไฟเชื่อมไปรอบๆ ทำให้ไฟฟ้าในโรงงานติดขึ้นมาอีกครั้ง เธอสำรวจดูภายในห้องก่อนจะเดินออกไปยังอีกห้องหนึ่ง เธอไม่พบอะไรนอกเครื่องพิมพ์ดีดตัวหนึ่ง เธอจึงเดินขึ้นไปยังห้องด้านบนซึ่งเป็นห้องสนุกเกอร์ ในห้องมีแผนที่ของโรงงานแปะอยู่ที่ข้างฝา Rebecca มองดูแผนที่และหาจุดที่คิดว่า Billy จะตกไป ซึ่งเธอคิดว่าน่าจะเป็นห้องระบายน้ำเธอจึงรีบไปที่นั่นทันที Rebecca วิ่งผ่านทางเชื่อมตรงไปยังห้องระบายน้ำ และเมื่อเธอมาถึงห้องระบายน้ำเข้าไปด้านในก็พบ Billy นอนสลบอยู่ Rebecca รีบเข้าไปปฐมพยาบาล Billy ทันที
Billy สำลักน้ำออกมา Rebecca จึงยกตัว Billy ขึ้นมาประคองไว้
 |
|
Rebecca – “ Billy! ”
Billy – “ Rebecca ... ฉันอยู่ที่ไหนเนี่ย ”
Rebecca – “ อืมม ...ไม่เป็นไรแล้วนะ เธอยัง OK ใช่มั้ย ”
Billy มองไปรอบๆอย่างเหนื่อยอ่อน Rebecca จึงค่อยๆพยุง Billy ลุกขึ้นยืน
เมื่อ Rebecca มองไปรอบๆห้องก็ได้สังเกตเห็นสภาพทั่วห้องที่เต็มไปด้วยซากโครงกระดูกและกระโหลกมนุษย์ที่ถูกทิ้งกลาดเกลื่อนเต็มไปหมด
Rebecca – “ นี่มัน ... ฝีมือใครกันเนี่ย? ”
Billy – “ พวกเค้าคงถูกใช้เป็นตัวอย่างการทอลองในงานของ Dr.Marcus เพื่อการพัฒนาเชื้อ T ไวรัสน่ะสิ ”
จากสภาพแวดล้อมเหล่านี้ทำให้ Billy ย้อนภาพนึกไปถึงเหตุการณ์ความผิดพลาดในครั้งนั้น มันเหมือนกับว่าความหวาดกลัวเหล่านั้นได้ย้อนกลับมาอีกแล้ว
Rebecca – “ Billy ..... ”
Billy รู้สึกตัวกลับมา
Billy– “ อะ อืม .....ไปกันต่อเถอะ ”
Rebecca–“อืม”
|